Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej to absolutna potęga afrykańskiego futbolu. Zdobyła najwięcej (siedem) tytułów mistrza Czarnego Kontynentu, a jej historia sięga początków światowej piłki. „Faraonowie” – bo tak nazywa się egipską kadrę – jako pierwszy zespół z tej części globu zakwalifikowali się do finałów mistrzostw świata (1934). Paradoksalnie, mimo dominacji w Afryce, na arenie globalnej Egipt wciąż czeka na wielki przełom.
Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej – obecny skład kadry narodowej
Aktualny skład reprezentacji Egiptu łączy doświadczonych zawodników z młodymi talentami, którzy mają szansę nawiązać do sukcesów poprzednich pokoleń. Pełną listę piłkarzy reprezentujących Egipt w bieżących rozgrywkach, wraz z ich pozycjami i numerami, znajdziesz w zestawieniu poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Siedem tytułów mistrzowskich – rekord Afryki
Egipt zdobył Puchar Narodów Afryki (AFCON) aż siedem razy, co czyni ich rekordzistami tego turnieju. Ich triumfy miały miejsce w latach: 1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008 i 2010. Żadna inna reprezentacja nie może się pochwalić taką kolekcją trofeów z najważniejszego afrykańskiego turnieju.
Szczególnie imponujący był okres między 2006 a 2010 rokiem, kiedy to Egipt wygrał turniej trzy razy z rzędu, co jest wyjątkowym osiągnięciem na poziomie kontynentalnym. To właśnie ta seria ugruntowała pozycję Egiptu jako absolutnego hegemona piłki nożnej w Afryce.
7 tytułów Pucharu Narodów Afryki – nikt nie ma więcej. Egipt zdobywał je w latach: 1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010.
Ich najświeższe osiągnięcia – mistrzostwa Afryki w 2006, 2008 i 2010 – związane są z trenerem Hassanem Shehatą oraz pokoleniem zawodników urodzonych na początku lat 80., w większości zdobywców brązowego medalu na Mistrzostwach Świata U-21 w 2001 roku. Ta generacja stworzyła prawdziwą dynastię w afrykańskim futbolu.
Mistrzostwa świata – wielki niedosyt Faraonów
Znacznie gorzej reprezentacji Egiptu idzie w eliminacjach do mistrzostw świata, które przebrnęła jedynie trzykrotnie a na wszystkich trzech turniejach zdobyli łącznie tylko dwa punkty. To bolesny kontrast wobec sukcesów na kontynencie afrykańskim.
Debiut na mundialu w 1934 roku był historyczny, ale krótki. „Faraonowie” w swoim debiutanckim starciu na Mundialu w 1934 przegrali 2:4 z Węgrami. Trzeba było czekać ponad pół wieku na kolejną szansę.
| Rok | Wyniki | Punkty |
|---|---|---|
| 1934 | Porażka z Węgrami 2:4 | 0 |
| 1990 | Remis z Holandią 1:1, Irlandią 0:0, porażka z Anglią 0:1 | 2 |
| 2018 | Faza grupowa bez awansu | 0 |
Znacznie lepiej zaprezentowali się podczas drugiego udziału w światowym championacie – w 1990 roku zespół prowadzony przez Mahmouda El-Gohary’ego zremisował z ówczesnymi mistrzami Europy Holendrami 1:1 oraz Irlandczykami 0:0, a także przegrał minimalnie (0:1) z Anglią, i do ostatniej chwili liczył się w walce o awans do drugiej rundy. To pozostaje najlepszym występem Egiptu na mistrzostwach świata.
Mohamed Salah – współczesna ikona egipskiego futbolu
Mohamed Salah jest jednym z najbardziej utytułowanych piłkarzy reprezentacji Egiptu. Gwiazdor Liverpoolu stał się twarzą egipskiej piłki na całym świecie, zdobywając uznanie zarówno na poziomie klubowym, jak i reprezentacyjnym.
W narodowych barwach rozegrał już ponad 80 meczów i strzelił ponad 40 bramek. Statystyki robią wrażenie, choć Salah wciąż czeka na wielki sukces z reprezentacją. Dwa razy dochodził z nią do finału Pucharu Narodów Afryki, ale nie udało mu się w żadnym zwyciężyć.
Między innymi został wybrany dwukrotnie najlepszym piłkarzem Afryki. To potwierdzenie jego klasy i wpływu na rozwój piłki nożnej nie tylko w Egipcie, ale na całym kontynencie. Dla wielu młodych Egipcjan Salah jest wzorem do naśladowania i dowodem, że z ich kraju można trafić na sam szczyt światowego futbolu.
Droga Salaha do światowej sławy
Karierę seniorską rozpoczął w drużynie egipskiego klubu El Mokawloon, gdzie również najpierw grał w juniorach. W El Mokawloon SC wystąpił łącznie w 44 meczach i strzelił 12 bramek. Stamtąd trafił do Europy, gdzie jego kariera nabrała tempa.
Egipcjanin przeszedł je pomyślnie i podpisał czteroletni kontrakt, a jego były klub otrzymał 2,5 miliona euro. W nowych barwach prezentował się nieźle (otrzymał nawet nagrodę dla zawodnika roku) i w ciągu 1,5 roku wystąpił w 79 spotkaniach, strzelając 20 goli dla FC Basel. To był dopiero początek wielkiej kariery.
Legendarni trenerzy i ich osiągnięcia
Należy do nich między innymi Mahmoud El-Gohary, który doprowadził Egipt do zwycięstwa w Pucharze Narodów Afryki w 1998 roku, oraz Hassan Shehata, który poprowadził drużynę do trzech kolejnych tytułów w latach 2006-2010. Obaj zapisali się złotymi zgłoskami w historii egipskiego futbolu.
Hassan Shehata to postać wyjątkowa. Jego era to złoty okres reprezentacji Egiptu w XXI wieku. Potrafił stworzyć zespół, który nie tylko wygrywał, ale dominował na kontynencie przez kilka lat. Jego taktyczne podejście i umiejętność budowania silnej mentalności zespołu przyniosły efekty w postaci historycznej serii trzech kolejnych triumfów.
Hassan Shehata poprowadził Egipt do trzech kolejnych tytułów Pucharu Narodów Afryki (2006, 2008, 2010) – wyczyn niepowtórzony w historii turnieju.
Ahmed Hassan – rekordzista występów
Liderem Egiptu pod tym względem jest Ahmed Hassan, który w narodowych barwach rozegrał w aż 184 spotkaniach. To rekord, który długo pozostanie nienaruszony. Hassan był kluczowym zawodnikiem reprezentacji przez prawie dwie dekady.
Jego kariera w kadrze narodowej trwała od lat 90. do 2012 roku. Uczestniczył w wielu turniejach Pucharu Narodów Afryki, zdobywając cztery tytuły mistrzowskie. Był kapitanem drużyny podczas historycznej serii triumfów w latach 2006-2010. Jego doświadczenie i przywództwo na boisku były nieocenione dla młodszych kolegów z zespołu.
Historia reprezentacji i początki
Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej mężczyzn została założona w 1920 roku i od tamtej pory odgrywa istotną rolę w rozgrywkach na kontynencie afrykańskim. To jeden z najstarszych związków piłkarskich w Afryce.
Wczesne sukcesy przyszły szybko. Egipt zdobył również trzy medale olimpijskie, w tym złoty medal w 1928 roku. Ten olimpijski triumf był pierwszym wielkim osiągnięciem egipskiej piłki na arenie międzynarodowej i pokazał, że kraj faraonów może konkurować z najlepszymi.
Pierwsze lata były okresem budowania fundamentów pod przyszłe sukcesy. Egipt szybko stał się liderem w regionie, co potwierdziły wczesne triumfy w Pucharze Narodów Afryki w latach 1957 i 1959.
Barwy i sponsorzy techniczni
Egipska reprezentacja piłkarska gra w charakterystycznych czerwono-białych strojach. Tradycyjnie koszulki są czerwone, spodenki białe, a getry czarne. Te barwy są rozpoznawalne na całym kontynencie i kojarzą się z sukcesami.
Przez lata stroje dla reprezentacji dostarczały różne marki sportowe. Puma była odpowiedzialna za stroje podczas wielu triumfów w Pucharze Narodów Afryki, w tym w latach 2006, 2008 i 2010. To właśnie w strojach Pumy Egipcjanie świętowali swoją najlepszą serię w historii.
W latach 2012-2014 za stroje reprezentacji odpowiadała Adidas, podczas gdy od 2014 roku do 2018 rokiem do gry weszła marka Joma. Od 2018 roku do 2022, firma Adidas ponownie przejęła tę rolę. W 2023 roku marka Puma powróciła jako sponsor techniczny, kontynuując długoletnią tradycję współpracy z egipską federacją piłkarską.
Kluby egipskie na arenie międzynarodowej
Od 2001 roku aż siedmiokrotnie zespoły z tego kraju wygrywały Ligę Mistrzów CAF – sześć razy Al-Ahly Kair (2001, 2005, 2006, 2008, 2012, i 2013) i raz Zamalek SC (2002). To pokazuje siłę egipskiej piłki nie tylko na poziomie reprezentacyjnym.
Al-Ahly i Zamalek to dwa największe kluby w Egipcie, rywalizujące ze sobą w legendarnym derbach Kairu. Ich sukcesy w afrykańskich pucharach przekładają się na jakość zawodników dostępnych dla reprezentacji. Wielu kadrowiczów zdobywa doświadczenie właśnie w tych klubach, zanim trafi do Europy.
Egipskie kluby wygrały Ligę Mistrzów CAF 7 razy w latach 2001-2013. Al-Ahly Kair zdobył to trofeum aż 6 razy.
Przyszłość reprezentacji Egiptu
Reprezentacja Egiptu w piłce nożnej stoi przed wyzwaniem powtórzenia sukcesów z przeszłości. Młode pokolenie ma za zadanie nawiązać do osiągnięć generacji Hassana czy zawodników z lat 2006-2010. Mohamed Salah pozostaje liderem i wzorem, ale potrzebuje wsparcia utalentowanych kolegów.
Kluczem będzie poprawa wyników w eliminacjach do mistrzostw świata. Egipt ma wszystko, czego potrzeba – wielką historię, infrastrukturę klubową, pasję kibiców i najlepszego piłkarza Afryki w swoich szeregach. Teraz czas przełożyć to na sukces na globalnej arenie, którego Faraonowie wciąż czekają.